1 Mart 2009 Pazar

Hiç hayallerinizden sıfır aldınız mı?


¿?
Bu öykü, çiftlikten çiftliğe, yarıştan yarışta koşarak atları terbiye etmeye çalışan gezgin bir at terbiyecisinin genç oğluna kadar uzanır. Babasının işi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı. Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını istedi hocası..
Çocuk bütün gece oturup günün birinde at çiftliğine sahip olmayı hedeflediğini anlatan 7 sayfalık bir kompozisyon yazdı. Hayalini en ince ayrıntılarıyla anlattı.Hatta hayalindeki 200 dönümlük çiftliğin krokisini de çizdi. Binaların, ahırların ve koşu yollarının yerlerini gösterdi. Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrıntılı planını da ekledi.Ertesi gün hocasına sunduğu 7 sayfalık ödev, tam kalbinin sesiydi..
İki gün sonra ödevi geri aldı. Kağıdın üzerinde kırmızı kalemle yazılmış kocaman bir "0" ve "Dersten sonra beni gör" uyarısı vardı.
-"Neden "0" aldım?" diye merakla sordu hocasına, çocuk..
-"Bu senin yaşında bir çocuk için gerçekçi olmayan bir hayal" dedi, hocası.. "Paran yok. Gezginci bir aileden geliyorsun. Kaynağınız yok. At çiftliği kurmak büyük para gerektirir. Önce araziyi satın alman lazım. Damızlık hayvanlar da alman gerekiyor. Bunu başarman imkansız" ve ekledi:"Eğer ödevini gerçekçi hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geçiririm."
Çocuk evine döndü ve uzun uzun düşündü. Babasına danıştı.
-"Oğlum" dedi babası "Bu konuda kararını kendin vermelisin. Bu senin hayatın için oldukça önemli bir seçim!."
Çocuk bir hafta kadar düşündükten sonra ödevini hiçbir değişiklik yapmadan geri götürdü hocasına..
- "Siz verdiğiniz notu değiştirmeyin" dedi.. "Ben de hayallerimi..".....
O orta 2 öğrencisi, bugün 200 dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor. Yıllar önce yazdığı ödev şöminenin üzerinde çerçevelenmiş olarak asılı. Öykünün en can alıcı yanı şu:
Aynı öğretmen, geçen yaz 30 öğrencisini bu çiftliğe kamp kurmaya getirdi. Çiftlikten ayrılırken eski öğrencisine

-"Bak" dedi, - "Sana şimdi söyleyebilirim. Ben senin öğretmeninken, hayal hırsızıydım. O yıllarda öğrencilerimden pek çok hayal çaldım. Allah' tan ki, sen, hayalinden vazgeçmeyecek kadar inatçıydın."


İnternetten

8 yorum:

denizero dedi ki...

__harika bir hikaye gerçekten ...paylaştığınız için teşekkürler:)__

öykü dedi ki...

Cok guzeldı sevgılı tütü
severek okudum..

GULTEINEN ENKELINI dedi ki...

bayildim...

Adsız dedi ki...

bu konu :)

YAŞAMIN KIYISINDA dedi ki...

Demek ki kimsenin kolayca ulaşamıyacağı hayaller kurup, vazgeçmeden beklemek gerek...
Çok güzel...
Sevgiler...

etki alanı dedi ki...

Hiç birimizin hayallerinden vazgeçmemesini diliyorum...
Gayret...
Hepiniz muhteşemsiniz...

Adsız dedi ki...

Hello Τherе. I found your blοg thе usе of msn.

Thiѕ іs an ехtгemеly smartly written articlе.
I'll make sure to bookmark it and come back to read more of your useful information. Thank you for the post. I will certainly comeback.

Feel free to visit my page - www.getas.it

Adsız dedi ki...

buradaki ses olayları nelerdir??? acillll