26 Kasım 2008 Çarşamba

Anneden mektup...----Fotoğrafın dili(10.çalışma)

İki kelebeğime......

Sizlerle, sevmenin ne demek olduğunu anladım...

Ama...

Takvim yapraklarının çevrim hızına yetişemedim....

Beni affedin,
sizi yalnız bıraktım....

Ama uzakta değilim...Sevgim sizinle...

Yaşamaya değer bir hayat sunun kendinize,birbirinizi unutmadan...

Uzun bir yoldasınız....Yolunuz açık olsun....

..................... .........................................................

Bu fotoğrafı ilk gördüğümde,birden böyle hissettim...
Sanki ben ölmüşüm ve çocuklarımı hissettiğim an görüntülenmiş gibi etkiledi beni...
Ve ,bu kelimeler sıralandı...
Muhteşem bir seçim,
Teşekkür ediyorum..

Öykü atölyesinin Fotoğrafın dili(10. çalışma) çalışması için yazdım.

8 yorum:

bebeğimin yemek günlüğü dedi ki...

çok duygusal yazmışınız ama yaa çok fena oldum, gırtlağım düğümlendi sanki
Kaleminize sağlık
Sevgiler

sufi dedi ki...

Sevgili Tütüm
İki kelebeğin sakın bu yazını görmesin.Hadi biz kartlaşmış kelebekleriz ama onlar?
Gelelim sana daha durrr, torunlarını göreceksin,koklayacaksın canım, benim gibi.O duyguyu tatmadan "sizi yalnız bıraktım gibi laflara asla puan vermiyorum.Seni seviyorum Dilek.

YaşamIn KIyIsInda dedi ki...

Öncelikle bloğumdaki son yorumun ile göstermiş olduğun incelil için çok teşekkür ederim.
Tütü'cüm,
Bırak gitmeyi kucağına verecekleri o güzel şeylerden sonra gitme sözünü bile edemiyor insan.
Zaman zaman artık bıktığımı hissettiğim yaşamda, onların bir ufak hareketi bile aklıma gelince herşey bitiveriyor.
Yarın üçüncüsüne de kavuşacağız inşallah. Eh artık bırakıp da git gidebilirsen.
Kelebeklere ve sana kocaman sevgiler...

Adsız dedi ki...

:)
bense başka bir mana hissettim bu sözünde gitmek başka bir yükseliş ruhunda insanın

o gitme hali olmalıki her an içinde yaşamın dadı kaçmasın dilindeeeee

ben ne demek istediğini anladım sende beni anlıyorsundur kesiiin zaten bu ilk olmuyor tütücüğüm diğimiiii
:)

etki alanı dedi ki...

bebeğimin yemek günlüğü ,
nasıl duygu sömürüsü yapmışım ama....Anne olunca etkilenmemek mümkün değil...

.............................

Zaten gitmeye niyetim yok Sufi'm,
Ne olursa olsun,bir gayrat ve yaşama bağlılık var içimizde.Çocuklarıma çok faydam dokunmalı ki,onlar da daha iyisini yapsınlar...
Sadece bu resmi gördüğümde biraz duygu yoğunluğu içindeydim.Biz anneler böyle zamanları çok yaşarız biliyorsun.
Demek ki içimdeki korku buymuş benim...
Allah,torunlarımı göreceğim zamanları nasip etsin...

...............................

Çok haklısınız Nur hanım.Bugün doğacak torununuzun heyecanı bana bile yansıdı.Kimbilir siz hangi duygularla dolusunuz?
O duyguları yaşamadan gitmeye niyetim yok zaten...
Hepimize uzun bir yaşam diliyorum..

...........................

Bütün anneler birbirini anlar Aynur'um...
Değilmi ki o kalp evlatlar için çarpıyor,bu yazıyı okuyan her anne bir çarpıntı duyar.
Abartmışım galiba...Duygu yükldim herkese,istemeden.
Ama fotoğrafa bakar bakmaz bu kelimeler döküldü....

Geveze Kalem dedi ki...

Tütücüğüm, bana da okurken sanki kelebeklerini eğitimleri ya da yaşam savaşları için başka bir şehirde/ülkede bırakmışsın da onlara yazıyormuşsun gibi geldi. Neyse ki tamamen kurguymuş.:)
Sen kelebeklerinin hem bedenen hem de sevginle ruhen hep yanlarında ol.:)
Sevgilerimle...

etki alanı dedi ki...

Canım Geveze'm,
Fotoğrafa ilk baktığımda,üzüntülü iki kardeş gördüm.
Zaten başrole soyunurum her konuda,senaryo neden böyle olmasın dedim...Acıtasyonda üstüme yoktur...Tamamen kurgu...
Güzel dileklerin için teşekkürler...

Adsız dedi ki...

An impressive share! I've just forwarded this onto a friend who was doing a little research on this. And he in fact ordered me lunch simply because I found it for him... lol. So allow me to reword this.... Thanks for the meal!! But yeah, thanx for spending time to talk about this topic here on your web site.

Feel free to visit my blog post; click here now - 1kviews