29 Ekim için boncuklarımın aldığı şekil....

29 EKİM 1923'den sonsuza dek...

Yeni bir hayat için...

Şimdiki gençlikten etkilenmeye başladım.



Eğitimli olmalarının yanında,kişilere,olaylara,geleneklere,davranışlara,saygıya ,sevgiye duyarsız değiller.Özellikle kendi aileleriyle sorun yaşamayan gençliğin ne kadar örnek davranışlar sergilediğini bloglar arasında gezinirken görüyorum.Ve Gezi olaylarında yaşadığımız şaşkınlık hala tazeliğini koruyor.Ve hayran kalıyorum...
Alaylarında bile nüktedanlık var.İnançlarında karamsar değil,liberaller.Müthiş heyecanlılar ama duracakları noktaları biliyorlar.
Bizim gençliğimiz,çağ çatışmalarıyla geçti,itaatkar olmak zorundaydık,ama geleceğimizi hazırlarken çok fazla fikrimizde ısrar edemezdik.Hala bu aralığı yaşıyoruz,belki de bu aralığın getirdiği açıklık,bizden sonraki nesil,bunları yaşamaması için gösterdiğimiz özverinin meyveleri diye düşünüyorum.Bize yapılanyasaklı haksızlıkların yaşanmamasını sağladık
Sanki temelde biz varız gibi,ne dersiniz?
Muhafazakar gençlikte bile,inançlarıyla hareket ederken bir duruş var.Biz geçmişi yargılarken,onlar yolları açıyorlar.Müdahele edilecek noktaları iyi biliyorlar.

Hoyrat olanlar yok mu?
Tabii ki var!
Olacak da....
futbol fanatiği kaba davranıyor,aşırı dinci iletişimi koparıyor,aileden baskı gören toplum dışı kalıyor,parasızlıktan,hırsız olup arsızlaşan var.Yani şiddet hep olacak.
Kiminden umudu kesiyor,çare aramıyoruz...
Kimi gençlik yozlaşıyor ve gittikçe düzelemeyecek duruma geliyor.Farklılaşma,iyi ve kötü olarak ikiye ayrılmış ve her iki farklılığı da destekleyenler ülkeyi ikiye bölmüş durumda ne yazık ki!

Bize düşen görevler çoğalıyor.
Gençlerimiz,aile bütünlüğü içinde olmalıdır.Ve çocuklarımıza gerçek bilgiye nasıl ulaşacaklarını öğreterek başlayabiliriz.Bu da okuyarak gerçeği bulacaklarını bilmeliler.Eğer bir çocuk,kişilik sahibi olmazsa,manevi değerlerin kıymetini bilmezse,onu kaybetmemiz kaçınılmazdır,gençliği yok ederiz.
Çocukluk,gençliğin temeli olduğu için,kaliteli bir eğitim;yoksulluğu da,işsizliği de ortadan kaldırdığı gibi gençliğin eğilimindeki olumsuzlukları da ortadan kaldırır.İçsel huzursuzluklarını incelemezler bile...Çünkü gelişmelerle kendilerini yüksek lisansların ve doktoraların içinde bulurlar.Gelecek kuşakların da yollarını açarlar.
Günümüzde cehaletin yaygınlaştığını görüyoruz,çünkü okumuyoruz,okuyanı da uzaklaştırmak için neredeyse kanunlar çıkarılıyor.
Kulaktan kulağa giden ,ve neredeyse inançlarımızla oynanan oyunlarla,insanlarımız yanlış yönlendiriliyorlar.Neredeyse vahşete yol açan görüşlerle büyük kitlelere sesleniliyor.Vahşet savaştır,ve ekonomisi güçlü ülkelerin lehine bir durumdur.
Kendimize bu kötülüğü yapmayalım,kitap okumayı ve gerçekleri anlamalarını sağlayalım.
Her şeyden önemlisi,alın terine saygıyı öğretelim.Tarihimize sahip çıkmayı bilmeliler....
Aslında şimdiki gençlik bize çok şey öğretiyor...
Onları çok seviyorum....

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE !

  Mustafa Kemal, ordularına: “Hattı müdafaa yoktur sathı müdafaa vardır. Bu satıh, bütün vatandır. Vatanın her karış toprağı vatandaşın kanıyla ıslanmadıkça terk olunamaz.” emrini verdi.








Her geçen gün ,saygım daha çok artıyor Ulu Önderimiz Atatürk'e!Ve her geçen gün daha çok minnet duyuyorum.
Ben işgal altında yaşamanın ne olduğunu bilmiyorum,yaşamak da istemiyorum.Zaten Türk Ulusuna yakışmayan bu yaşama biçimini şimdilerde bizlere dayatmaya çalışanlara karşı,Türk'ü Türk' karşı getirmeye çalışanlara karşı mücadele eden herkesin,bu özgürlük kokan bayramımızı kutluyorum.
Türk Yurdunu bize kazandıran,bu topraklarda özgürce yaşamamızı sağlayan,kanlarıyla sulayan yiğit Türk askerlerini ve Ulu Önderimizi şerefle anıyoruz,ruhları şad olsun.

Ne mutlu ki TÜRK'üm,
Ne mutlu ki TÜRK'çe yaşıyorum,
Ne mutlu ki ATA'ma sahibim,

Ne mutlu atalarını unutmayana....minnetle anıyoruz...

marilyn monroe - audrey hepburn - liza minnelli ile başladım ....

.................................
 

Bir ağacın ardından uyanan bir millet!

Ağlıyordum,bir tek ben mi kaldım diye...
Birden şaşırdım!
Bir ağacın ardından başkaldırış....


Yine ağladım,ama bu kez mutluluk ve sevinçten!Hem de böğüre böğüre...
Yalnız değildim....
GENÇLİK! gurur duydum...
Tüm renkler omuz omuza....
İstedikleri kadar,yıkım ve rezillik yapsınlar,birlik ve beraberliğin en güzelini gördük.


bir ağaç öldü, bir millet uyandı.

uyanan herkese sonsuz teşekkürler...

Duygularımın özeti bu....
..

Porsuk geldi...

 bahçemize geldiğinde minicikti..bayıldık bu maymuna,oğlumun biricik aşkı oldu...

 sırığım üniversiteyi kazanınca,şehir değiştirmek zorunda kaldık.Dolayısı ile tüm kedileri mahalle koömşularıma emanet edip çıktık.
Ancak bir kaç ay sonra,kedi krizimiz tuttu ve oğlum gidip porsuğu almak istedi...olurdu olmazdı tartışmaları sırasında netten arkadaşlarını araştırmaya başlatmış bile.Bulununca soluğu İstanbul'da aldı.Ancak nakil problemi yaşandı.Hiç bir otobüs firması evcil hayvan alamadığı için durum kötüye gidiyordu.Sonunda" İDO" çözüm oldu.Feribotla aşı ve karne koşulu ile anlaşıldı.
Yol boyunca sırığıma bakarak gelmiş.Eve geldiğinde şaşkındı,beni görünce ayağıma sürünmeye başladı,epeyce hasret giderdik.Tam iki gün deliksiz uyudu,yemeğini yanına götürdüm,bir kez yedi...
üçüncü gün,sevmeye çalıştığımızda kulaklarına dokundurtmadığını gördük,acısı ve ağrısı olduğunu anladım.
Hemen veterinere gittik,kulak uyuzu olmuş...

 Hafifçe uyuşturuldu ve temizlik başladı.

 Tek kulaktan çıkanlar....

 Sonrasında antibiyotik ve şurup tedavisi ile iyileşti...

 Evimizin gözbebeği,moral kaynağımız oldu....

 Biraz fazla miyavlamaya başlayınca delikanlı porsuğumuzun kısırlaştırılması gerektiğini anladım.sokak kedisi olduğu için belediye veterinerine danışıp hikayeyi anlatınca anlayış gösterdiler ve ameliyatı yapacaklarını söylediler.

Bugün bir operasyon gerçekleşti,Porsuğumuz kısırlaştırıldı...

 

• Mutluyuz.... 

 

 

https://www.facebook.com/NiluferVeteriner?fref=ts